Żałoba a dzieci – rozmowy o śmierci
Wielu maluchów nie czuje żadnego skrępowania przy osobie obłożnie chorej, leżącej w łóżku i tracącej kontakt ze światem. Nasi dziadkowie – staruszkowie, z czasem, stają się coraz bardziej podobni do dużych niemowląt, z którymi trudno jest się porozumieć, a które nieustannie wymagają troski, pielęgnacji. Może dlatego dzieci nie boją się osób wiekowych. Jednak ich nagłe odejście może wywołać wstrząs u kilkulatka, a widok płaczących dorosłych, źle odbije się na wrażliwej psychice najmłodszych członków rodziny.
Zanim więc podejmiemy decyzję, czy zabierać swą pociechą na ostatnie pożegnanie zmarłego, zastanówmy się, jakie niesie to ze sobą konsekwencje oraz emocje. Szkrab może uznać, że stało się coś okropnego, skoro tłum zebranych gości jest wyraźnie smutny, rozpaczający (nierzadko w momencie pochówku dochodzi do dramatycznych scen, szlochów, okrzyków itd.). Może to zachwiać jego systemem bezpieczeństwa. Odpowiedzmy sobie na pytanie, czy mamy z kim zostawić malucha? Teściowie, znajomi, zaufane sąsiadki? W czasie gdy my szykujemy się do ceremonii, nasz brzdąc szybko wyczuje towarzyszące rodziców emocje i pozostawiony u obcych osób, będzie drżał ze strachu i niepokoju.
Psycholodzy doradzają rozmowę – tak jak przy pożegnaniu ukochanego kota, tak i przy odejściu ulubionej babci, trzeba – w prosty sposób – opowiedzieć dziecku historię końca życia – zasypiania – „przechodzenia przez tęczowy mostek”. Trzeba śmiało odpowiadać na pytania wnikliwego szkraba: Czy to boli? Czy my też kiedyś umrzemy? Co teraz robi babcia, czy nas widzi? Itp.
Jeśli jednak zabieramy dziecko ze sobą, zastanówmy się, czy wspólna wyprawa dzień wcześniej na cmentarz nie będzie miała funkcji terapeutycznej. Malec zobaczy, jak wygląda kaplica, przygotuje dla zmarłej osoby laurkę czy rysunek, który „w niebie będzie babuni przypominał o ukochanym wnuczku”. Pokażmy naszemu dziecku, gdzie kupuje się kwiaty na Święto Zmarłych (wieńce pogrzebowe Wrocław), wytłumaczy, dlaczego pali się znicze i zostawia je na pomniku. To oswoi tematykę pogrzebu. Jeśli chcemy fachowej pomocy, zwróćmy się o pomoc do psychologów dziecięcych, podpytajmy znajomych, jak u nich wyglądała podobna sytuacja i jak zniósł ją kilkulatek.